Elegía a Ramón Sijé

A las aladas almas de las rosas

del almendro de nata te requiero:

que tenemos que hablar de muchas cosas,

compañero del alma, compañero.

jueves, 13 de junio de 2019

EXAMEN DE LATÍN DE LA EBAU EN MURCIA.

Solución al examen de Latín de la EBAU de junio de 2019


Tarquinio el Soberbio y la leyenda de Lucrecia.
Tarquinius Superbus, septimus atque ultimus regum. Ardeam oppugnans imperium perdidit. Nam cum filius eius Lucretiam stupravisset eaque de iniuria marito et patri et amicis questa fuisset, in ómnium conspectu se occidit.
 1ª oración:
Tarquinius Superbus, septimus atque ultimus regum, Ardeam oppugnans imperium perdidit.

SUJETO:
Tarquinius SuperbusNominat. sing.: Núcleo del sujeto+aposición
septimus atque ultimus regum; septimus atque ultimus Nomin. sing./Adyacente del núcleo.  regum: gen. plural/Compl. del núcleo
PREDICADO:
perdidit: núcleo del predicado. 3ª p. sing. del pret. perf. indic. voz activa. V.:perdo
imperium: ac. sing/Núcleo del CD
Ardeam oppugnans: participio de presente del v. oppugno. Forma una proposición subordinada temporal cuyo núcleo es "oppugnans" y que tienen como CD, el acusativo Ardeam.

    Tarquinio el soberbio, séptimo y último de los reyes, perdió el poder al atacar Ardea (cuando atacaba Ardea)
................................................................................................................................................................
 Recuerda los participios.
Es conveniente, antes de estudiar las funciones sintácticas del participio, recordar las distintas formas del mismo. Existen 3 participios. Aquí aparece el participio de presente:
 Presente activo: formado sobre el tema verbal de presente con el sufijo -nt: y que forma un adjetivo de 3a. declinación:

amans, amantis

monens, monentis 

legens, legentis

audiens, audientis
El participio es un adjetivo verbal. Como adjetivo debe concertar en género, número y caso con un sustantivo o pronombre; como verbo tiene su sujeto (el sustantivo o pronombre con el que concierta), y podrá (o deberá) llevar complementos. Una construcción sintáctica del participio latino es la de participio concertado: 
Se trata del participo que concierta en género, número y caso con un sustantivo o pronombre que desempeña una determinada función en la oración en la que se inserta el participio. Militēs dormientēs comprehendit. Apresó a los soldados que dormían
En cuanto a la traducción de los participios, el participio de presente normalmente puede traducirse por el gerundio, o por una oración de relativo o subordinada temporal con presente o imperfecto de indicativo.
............................................................................................................
2ª oración (yuxtapuesta explicativa con respecto a la 1ª oración)
Nam cum filius eius Lucretiam stuprasset eaque de iniuria marito et patri et amicis questa fuisset, in omnium conspectu se occidit.
-Oración principal:
Nam                                                                        in omnium conspectu                                      se occidit
Conj. expl./                prep.+Gen. plural (Compl. del n.)+Abl.sing (Núcleo)./CCModo/    3ª p. sing. pret. perf. ind. voz activa / V. occido, is, ere, cidi, cisum
                                    _____________________________________________________________________________________________________________
                                                                                                                                PV


Pues (Lucrecia) se mató a la vista de todos.
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..
-Proposiciones subordinadas y coordinadas de forma copulativa entre sí:

   -Prop. sub. 1: subordinada de cum histórico (construcción adverbial)
Cum filius eius Lucretiam stupravisset
Cum
Sujeto:  filius eius  Nom. sing.(N. del sujeto) Gen. sing. (Compl del núcleo)
Predicado: Lucretiam Ac. sing. (CD)    stupravisset Pret. plusc. de subjuntivo, voz activa, verbo stupro,

Como el hijo de este (de Tarquinio) hubiese violado a Lucrecia/ al haber violado su hijo a Lucrecia/habiendo violado a Lucrecia el hijo de este (de Tarquinio)

  -Prop. sub. 2 coordinada con la anterior por la conjunción copulativa "que". Es otra subordinada de cum histórico (construcción adverbial)
Eaque de iniuria marito et patri et amicis questa fuisset
que
Sujeto<. ea: pron. fórico is-ea-id. Nom. sing. fem./N. del sujeto. 

Predicado: de iniuria: abl. sing. CCCausa                     marito et patri et amicis: dat. Sing (marito et patri), dat. Plural (amicis=/C. Indirecto             questa fuisset: verbo dep. queror. Plusc. de subjuntivo
(et…et….et: esta enumeración tiene un matiz enfático y se puede traducir por y+y no solo sino también)
y como esta se hubiera quejado por la injuria a su marido y no solo a su padre sino también a sus amigos/ y al haberse quejado esta por la injuria a su marido y no solo a su padre sino también a sus amigos/ y habiéndose quejado esta por  la injuria a su marido y no solo a su padre sino también a sus amigos
………………………………………………….
Recu Cum histórico: cuando el verbo va en pretérito imperfecto o en pretérito pluscuamperfecto del subjuntivo. Puede traducirse de tres formas:
- Gerundio
Al + Infinitivo
Como + verbo en el tiempo en el que está.
Cum veniret, patrem vidit/ - Subordinada "Cum histórico"
Viniendo vio al padre - Al venir vio al padre - Como viniera vio al padre.
Cum venisset patrem vidit / - Subordinada "Cum Histórico"
Traducción: Habiendo venido vio al padre - Al haber venido vio al padre - Como hubiera venido vio al padre:
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

La traducción del fragmento, respetando el orden de las oraciones sería así:
Tarquinio el soberbio, séptimo y último de los reyes, perdió el poder al atacar Ardea (cuando atacaba Ardea), pues, como su hijo hubiese violado a Lucrecia y ella se hubiera quejado de la injuria a su marido y no solo a su padre sino también a sus amigos, (Lucrecia) se mató a la vista de todos.
................................................................................



miércoles, 6 de marzo de 2019

Ejemplos de exámenes de la EBAU. Latín II


Ejemplos de exámenes de la EBAU. Latín II


·  Para la selectividad del 2019 no hay, ni habrá nada distinto. (Coordinadora de la EBAU para Latín II dixit).

Junio 2018
Metelo venció al jefe de los africanos que venía con elefantes y tropas.
 Metellus* in Sicilia Africanorum ducem cum centum triginta elephantis et magnis copiis venientem superavit, viginti milia hostium cecidit, elephantos cepit, reliquos errantes, quos in auxilium habebat, collegit et Romam deduxit ingenti pompa.
*Metellus-i = Metelo, general romano.
 CUESTIONES:
1. Explica la evolución fonética del latín al castellano de pŏrtam, seniorem, capitia y plorare y escribe dos derivados de cada una de ellas: (2 puntos).
 2. Analiza morfológicamente las 4 palabras subrayadas en el texto: (1 punto).
3. Analiza sintácticamente el periodo: Metellus … reliquos errantes, quos in auxilium habebat, collegit et Romam deduxit. (1 punto).
4. Describe las características esenciales del género literario latino: la Historiografía y nombra sus autores principales: (2 puntos).
5. Efectúa correctamente tu traducción con la ayuda del diccionario: (4 puntos)

Septiembre de 2018
Guerra Ptolemaica.
 Finito igitur Punico bello, quod per XXIII annos tractum est, Romani iam clarissima gloria noti legatos ad Ptolomaeum, Aegypti regem, miserunt auxilia promittentes, quia Antiochus bellum ei intulerat.
CUESTIONES:
1. Explica la evolución fonética del latín al castellano de operam, foliam, flammam y otium y escribe dos derivados de cada una de ellas: (2 puntos).
2. Analiza morfológicamente las 4 palabras subrayadas en el texto: (1 punto).
 3. Analiza sintácticamente el periodo: Finito igitur Punico bello, quod per XXIII annos tractum est, Romani… legatos miserunt. (1 punto).
 4. Describe las características esenciales del género literario latino: la Historiografía y nombra sus autores principales: (2 puntos).
5. Efectúa correctamente tu traducción del texto con la ayuda del diccionario: (4 puntos).

viernes, 1 de marzo de 2019

CALENDARIO ROMANO DEL MES DE MARZO. 1º de Bach. Latín


 

Vamos a elaborar el calendario del mes de marzo siguiendo el calendario romano. En este enlace puedes encontrar materiales para ayudarte a llevar a cabo esta tarea de forma correcta.
También te dejo aquí el calendario de Fernando Lillo Redonet, doctor en Filología Clásica y un gran divulgador de toda la Cultura Clásica: visitar su blog siempre es enriquecedor. 

viernes, 16 de noviembre de 2018

TARQUINIO INTENTA RECUPERAR EL TRONO (LATIN II)


Tarquinio intenta recuperar el trono


                                     PERSONAJES Y HECHOS DE LA REPÚBLICA . LIBRO I, 11
1.1      Secundo quoque anno iterum Tarquinius ut reciperetur in regnum bellum Romanis intulit.
1.2 Oración principal: Secundo quoque anno iterum Tarquinius bellum Romanis intulit
1.2.1.   NV: intulit: 3ª p. del sing. del pret. perf. de indic. del verbo ínfero
1.2.2   Sujeto: Tarquinius
1.2.3.   GV/PV Secundo quoque anno iterum bellum Romanis intulit
·         Núcleo: intulit (llevó, hizo avanzar)
·         CCT: secundo anno (ablat. Sing.): en el segundo año
·         CCT: quoque- también
·         CCT: iterum – otra vez
·         CD: bellum (Acus. Sing.)
·         CI: Romanis (Dat. Pl.)
En el segundo año también Tarquinio llevó otra vez la guerra a los romanos (contra los romanos)
1.6. Oración subordinada final (construcción final):  ut reciperetur in regnum
NV: reciperetur: recipio, recepi, receptum     Puedes ver toda su conjugación aquí: http://www.verbix.com/webverbix/go.php?D1=9&H1=109&T1=recipio
Sujeto: omitido (Tarquinius)
PV: reciperetur in regnum
·         In regnum: in+ acus.: CCL al reino, al trono.
Para que fuese restituido al trono.



...............................................................................................................................................................
.........................................................................................................
La partícula UT puede ser adverbio y conjunción.
ADVERBIO
Como adverbio significa "como". Aparece muy poco y siempre en frases del tipo Ut valeas? = ¿Cómo te encuentras?.
CONJUNCIÓN
Es mucho más abundante como conjunción; y, por tanto, en frases con más de un verbo, que podrán ir en indicativo o en subjuntivo:
  1. Con verbos en indicativo significa:

. Para que
. Cuando
Ut venitpatrem vidit = Cuando vengas, verás (vio) al padre. Ut venit = Oración Subordinada Temporal
  • Como

Ut supradixit = Como antes, dijo.  Ut supra = Oración Subordinada Modal

  • A. Con verbos en subjuntivo se forman las oraciones subordinadas siguientes:

    • Completivas o de Complemento Directo: El verbo principal debe ser transitivo. Significa que, pero en caso de que el verbo sea de temor el significado será que no:

    Me dixit ut venias = Me dijo que vengas. Ut venias = Subordinada Completiva

    Timeo ut venias = Temo que no vengas. Ut venias = Subordinada Completiva

    • Finales: El verbo principal debe ser intransitivo o la oración principal llevar ya complemento directo. Significa para que:

    Nuntium misit ut pacem anuntiaret = Envió al mensajero para que anunciara la paz. Ut pacem anunciaret = Subord. Final

    • Consecutivas: La oración principal lleva los adverbios del tipo ITA, VERO, TALIS, TANTUS, SIC, ADEO, etc. Significa "de modo" que o simplemente "que":

    Sol adeo ardet ut herbae sitiant = El sol quema de tal manera que las hierbas se secan. Ut herbae sitiant = Subord. Consecutiva

    • Concesivas: La oración principal lleva la conjunción TAMEN, "sin embargo".
    Ut venias, tamen non ero = Aunque vengas, sin embargo no estaré. Ut venias = Subordinada Concesiva
    ...........................................................................................................................

     (auxilium ei ferente PorsennaTusciae rege,)
    PROP. SUB. ADV. DE MODO:
    1. Auxilium: ac. sing./CD
    2. ei:   is/ea/id Pron anafórico Dat.sing. CI.
    3. ferente: Part. de presente del verbo FERO
    4. Porsenna: Porsenna-ae. Abl.sing.CC.
    5. rege, rex-regis, aposición de Porsenna Abl. sing. 
    6. Tusciae: Tuscia-ae, gen. sing., C.del N. de la aposición.



    llevando como ayuda para él (ayudándole) a Porsena, rey de CLUSIUM

     et Romam paene cepit. 
                   Ac.sing/CD      Adv. casi     V. capio. 3º pers. sing. pret. perfecto simple voz activ

    y casi conquistó Roma.





    Verum tum quoque victus est
     Adverbio       Adv.              Adv.          V. vinco 3ª p.sing. pret. perf. ind. voz pasiva
    Verdaderamente entonces también fue vencido  


    Tertio anno post reges exactos Tarquinius,  
    Abl. sing./ CCT                                   Ac, plural/CCT                                                                     Nom. sing./Sujeto

    En el tercer año después de los reyes expulsados Tarquinio,
     (cum suscipi non posset in regnum )Prop. sub. de infinito
                               inf. pasiva suscipio                           verbo principal       Ac. sing./CCL

    como no pudo ser devuelto al poder


                                                                                        
    neque ei Porsenna,
    conj. cop.negativa   is-ea-id Dat./CI
    (qui pacem cum Romanis fecerat), prop. sub. adj o de relativo  
      Nom sing./sujeto  Ac.sing./CD                Abl. plural/ CCC
     praestaret auxilium
    y no le proporcionara ayuda Porsena, el cual había hecho la paz con los romanos 
     Tusculum se contulit 

    se dirigió a Túsculo
     atque ibi per quattuordecim annos privatus 
                                                                                                                                                                   se sobreentiende privatus est
                                                                                                                                                        pret. perfecto voz pasiva del verbo privo 
     cum uxore consenuit.
    y allí durante catorce años fue retirado (y) envejeció con (su) esposa 



    miércoles, 7 de noviembre de 2018

    TRADUCCIÓN DE TEXTOS. LATÍN 1º BACH.



    Ejemplos de exámenes de traducción en Latín I



    Examen de la segunda evaluación (2018-19)
    Proconsul M. Licinius post multas calamitates gladiatores vincebat.

    Postea Hannibal Saguntum, civitatem Hispaniae, oppugnat

    et Romani bellum Afrorum gerunt.

    1ª oración: Proconsul M. Licinius post multas calamitates gladiatores vincebat.

    Núcleo: vincebat (3ªp. del sing)
    Sujeto: Proconsul M. Licinius: Núcleo (nominativo singular).
    Predicado: post multas calamitates gladiatores vincebat.
    Núcleo: vincebat
    CD: gladiatores/N (Ac. pl. de gladiator-oris)
    CCT: post + acus. pl. : multas calamitates
    N.: calamitates (calamita-atis)
    Det.: multas (multus-a-um)


    2ª oración: Postea Hannibal Saguntum, civitatem Hispaniae, oppugnat

    Núcleo: oppugnat (3ªp. del sing)
    Sujeto: Hannibal: Núcleo (nominativo singular).
    Predicado: postea (...) Saguntum, civitatem Hispaniae, oppugnat.
    Núcleo: oppugnat
    CD: Saguntum, civitatem Hispaniae,
    N: Saguntum, ac. sing. de Saguntum-i
    Aposición: civitatem Hispaniae
    N: civitatem (Ac. sing. de civitas-atis)
    CN: Hispaniae (Gen. sing. de Hispania-ae).
    CCT: postea: Núcleo (adverbio)

    2ª) Analiza y clasifica el verbo vincebat. Escribe todas las personas de este verbo en presente y en pretérito imperfecto. (1 punto)
    3ª) Declina multas calamitates en todos los casos del plural. (2 puntos)

    4ª) Declina en singular y en plural civitatem  (1 punto)









    ...................................................................................................................................................................
    Examen de la primera evaluación (2018-19)

    1ª)Analiza y traduce el siguiente texto (6 puntos: 1+2+2+1+2)

    Romani feminas non habent. Tum Romani Sabinorum feminas rapiunt. Tarquinius Superbus septimus atque ultimus regnum obtinet sed imperium perdit, nam filius Tarquinii Lucretiam, praeclaram feminam, violat.


    1ª oración:
    Romani feminas non habent

    Núcleo: habent
    Sujeto Romani, nominativo plural (Romani-orum).
    Predicado: feminas non habent
    NV: habent
    Mod. Oracional: non
    CD: feminas (Ac. Plural de femina-ae)

    Los romanos no tienen mujeres
    …………………………………………
    2ª oración:
    Tum Romani Sabinorum feminas rapiunt

    Núcleo: rapiunt
    Sujeto Romani, nominativo plural (Romani-orum).
    Predicado: Sabinorum feminas
    NV: rapiunt
    CD: Sabinorum feminas: Núcleo: feminas (Ac. Plural de femina-ae)
                                              CN: Sabinorum (Gen. Plural de Sabini-orum)
    Entonces los romanos raptan a las mujeres de los sabinos.
    ………………………………………………………
    nexo adversativo: sed/ pero
    ...............................................................................................
    1ª oración coordinada adversativa
    Tarquinius Superbus septimus atque ultimus regnum obtinet

    Núcleo: obtinet
    Sujeto: Tarquinius Superbus septimus atque ultimus
    Predicado: regnum obtinet
    Análisis del sujeto: Núcleo: Tarquinius Superbus, nominativo singular
                                   CN: septimus atque ultimus, nominativo singular.
    Análisis del predicado: Núcleo: obtinet

                                        CD: regnum (Acusativo singular)
    ........................................................................................................
    nexo adversativo: sed/ pero
    .................................................................................................................
    2ª oración coordinada adversativa
     imperium perdit

    Núcleo: perdit
    Sujeto omitido: Tarquinius Superbus septimus atque ultimus
    Predicado: imperium perdit
    Análisis del predicado: Núcleo: perdit
                                        CD: imperium (Acusativo singular)
    pierde el poder
    ................................................................................................
    nam: nexo explicativo: pues
    ...............................................................................................
    filius Tarquinii, Lucretiam, praeclaram feminam, violat

    Núcleo: violat.
    Sujeto: filius Tarquinii
    Predicado: Lucretiam, praeclaram feminam, violat.
    NV: violat
    CD: Lucretiam, praeclaram feminam
                             -Núcleo: Lucretiam (Ac. sing. de Lucretia-ae)
                             - Aposición: praeclaram feminam 
                                                  Núcleo: feminam (Ac. sing. de femina-ae)
                                                  CN: praeclaram (Ac. sing de praeclarus-a-um)
    el hijo de Tarquinio viola a Lucrecia, una importante mujer.


    2ª) Analiza y clasifica los verbos del texto (2 puntos)

    ·         Habent: 3ª persona del plural del verbo habeo-ere-habui-habitum. 2ª conjugación

    ·         Rapiunt: 3ª persona del plural del verbo rapio-ere-rapui raptum : 4ª conjugación

           Obtinet: 3ª p. del sing. del verbo obtineo-ere-obtinui-obtentum: 2ª conjugación
           
           perdit: 3ª p. del sing. del verbo perdo-ere-perdidi-perditum: 3ª conjugación consonante.

           violat: 3ª p. del sing. del verbo violo-are-violavi-violatum: 1ª conjugación.


    3ª) Declina filius  y regnum en singular y en plural. (1 punto)

    4ª) Declina en singular y en plurar praeclaram feminam (1 punto)





    FUNDACIÓN DE ROMA Y RAPTO DE LAS SABINAS



    1. Romanum imperium a Romulo, Reae Silviae filio, principium habet.
    • Verbo, núcleo del predicado: Habet (3ª p.sing. del verbo habeo, habere, habui, habitum)
    • Sujeto/Nom. sing: Romanum imperium (CN+N.)
                          romanus-a-um :adj. de 3 terminaciones)
                          imperium-i: sustantivo neutro de la 2ª decl.
    • Predicado: a Romulo, Reae Silvia filio, principium habet  
                   Núcleo: habet
                   CD/Acusativo singular: principium (principium-i,                                            sust.  neutro de la 2ª decl.)
                   CC: a Romulo, Reae Silviae, filio
                       a+abl. sing: Romulo: Núcleo del circunstancial
                       filio Reae Silviae, aposición de Rómulo.
                       Filio: sust. de la 2ª, masc. filius-i, núcleo de                            la apos., en abl., igual que Romulo.                         Reae Silviae: Rea Silvia-ae: genitivo singular,                                  Compl. del nombre de filio.
    1. El imperio romano tiene el principio desde Rómulo, hijo de Rea Silvia.
    ....................................................................................................................................................

    2. Romulus oppidum exiguum in Palatino condit post Troiae bellum anno trecentesimo nonagesimo quarto.

    • Verbo, núcleo del predicado: condit (3ª p.sing. del verbo condo, condere, condidi, conditum)
    • Sujeto/Nom. sing: Romulus
    • Predicado: oppidum exiguum in Palatino condit post Troiae bellum anno trecentesimo nonagesimo quarto
                                 Núcleo: condit
                CD/Acusativo singular: oppidum exiguum (oppidum-i:                                        sust.  neutro de la 2ª decl.)                                        exiguus-a-um: adj.2-1-2).
                CC: in Palatino
                  in+abl. sing: Palatino:Palatinus-i. Núcleo del circ.
                                        
                CC: post Troiae bellum
                   post+acusativo. sing: bellum, bellum-i: N. del circ.
                                         Troiae: Troia-ae: Gen.sing./CN
                CC: anno trecentesimo nonagesimo quarto
                    Núcleo: anno (annus-i) Abl. sing.
                    Determinantes o Complementos del nombre, también en                  ablativo: trecentesimo (trecentesimus-a-um)                                    nonagesimo (nonagesimus-a-um) 
                              quarto (quartus-a-um).                                                          
      2. Romulo funda una pequeña fortaleza en el Palatino en el año tricentésimo nonagésimo cuarto (394) después de la guerra de Troya.


    .............................................................................................................................................................

    3   Oppidum e Romulo Romam vocant.     
    • Verbo, núcleo del predicado: vocant (3ª p.pl. del verbo voco, vocare,vocavi, vocatum.)
    • Sujeto omitido/gramatical: 3ª p.del pl.
    • Predicado: oppidum e Romulo Romam
                                 Núcleo: vocant
                CD/Acusativo singular: oppidum(oppidum-i: sust. neutra                                     de la 2ª declinación). 
                PVO del CD/Acusativo singular: Romam (Roma-ae: sust.                                               fem.de la 1º decl.). 
                CC: e/ex + abl. sing: e Romulo (Romulus-i).   
    3   Llaman a la fortaleza Roma desde (el nombre de) Rómulo (a partir del nombre de Rómulo).      

    ..................................................................
     4. Romulus vicinos Romae populos ad spectaculum ludorum invitat,     
    • Verbo, núcleo del predicado: invitat (3ª p.sing. del verbo invito, are, avi, atum.)
    • Sujeto  : Romulus.
    • Predicado: vicinos Romae populos ad spectaculum ludorum invitat
                                 Núcleo: invitat
                CD/Acusativo plural: vicinos populos Romae. Este sintagma está formado por el sustantivo vicinus-i (masc.)y el                 adjetivo vicinus-a-um.Además aparece como Complemento del nombre Romae, de Roma-ae, en genitivo singular.  
               CCL/ ad+acusativo: ad spectaculum ludorum.Este sintagma           está formado por un núcleo (spectaculum: ac. sing. del               sustantivo spectaculum-i) y un Complemento del nombre:               ludorum (del sustantivo ludus-i: genitivo plural).

       4. Romulo invita a los pueblos vecinos de Roma al espectáculo de los juegos,   
    ................................................................

    5 nam Romani feminas non habent. 
    nam: conjunción explicativa, pues.  
    • Verbo, núcleo del predicado: habent (3ª p.plural. del verbo habeo, habere, habui, habitum.)
    • Sujeto  : Romani.
    • Predicado: femina non habent.
                                 Núcleo: habent
                CD/Acusativo plural: feminas (femina-ae). 

    5 pues los romanos no tienen mujeres. 
    .............................................
    6. Tum Romani Sabinorum feminas rapiunt  
    tum: adv. entonces. Podemos analizarlo como nexo 
    • Verbo, núcleo del predicado: rapiunt (3ª p.pl. del verbo rapio, ere, rapiu, raptum.)
    • Sujeto  : Romani(de Romani-orum: nominativo plural).
    • Predicado: Sabinorum feminas rapiunt
                                 Núcleo: rapiunt
                CD/Acusativo plural: Sabinorum feminas. Este sintagma está formado por los sustantivos feminas, de femina-ae (fem.), en acusativo plural, que sería el Núcleo, y el sustantivo Sabinorum, de Sabini-orum, genitivo plural, que sería el CN.

    6 Entonces, los romanos raptan a las mujeres de los sabinos. 
    ...................................................................


    7. et bello Sabinos vincunt.
    tum: adv. entonces. Podemos analizarlo como nexo
    • Verbo, núcleo del predicado: vincunt (3ª p.pl. del pres. de indicativo del verbo vinco, ere, vici, victum.)
    • Sujeto  : omitido. Sigue siendo  Romani, que aparece en la oración anterior..
    • Predicado: bello Sabinos vincunt
                                 Núcleo: vincunt
                CD/Acusativo plural: Sabinos, de Sabini-orum. 
                CCL/Ablativo singular: bello, de bellum-i.

       
     7. y vencen a los Sabinos en una guerra.  
    ..................................................................